2η και πολύ πιο οδυνηρή. Οι βασικές ασκήσεις που κάναμε περιλάμβαναν περπάτημα στα τέσσερα με τεντωμένα τα πόδια, περπάτημα στα τέσσερα με μόνο δύο άκρα να αγγίζουν το έδαφος, ρόδες, κατακόρυφα, κατακόρυφα που κάνεις και ψαλιδάκι με τα πόδια όταν είσαι ανάποδα, περπάτημα με τα χέρια, κτλ κτλ κτλ... Προφανώς σκυλοΠΟΡΩΘΗΚΑ!!! Κατά παράξενο τρόπο, δεν έχω διαλυθεί τελείως. Μπορώ και περπατάω και κινούμαι χωρίς να μοιάζω με παραπληγικό. Καλό αυτό...

Έχουμε άλλο εκπαιδευτή τις Δευτέρες ο οποίος με έβαλε στο κλίμα περισσότερο και από άποψη ρυθμού και από άποψη φιλοσοφίας. Αυτό βέβαια που είπε είναι ότι αν θες να ασχοληθείς πραγματικά με Capoeira πρέπει να είσαι λίγο dedicated. Προφανώς για να φτάσει το σώμα σου στο σημείο να τα κάνεις όλα αυτά για πλάκα θέλει ΠΟΛΥ προπόνηση!

Το είχα βάλει σκοπό να ξεκινήσω Capoeira το Σεπτέμβριο αλλά η σχολή που μου είχαν συστήσει είναι στην Πειραιώς και δεν με έπαιρνε από άποψη χρόνου. Έλα όμως που πριν δύο εβδομάδες μου ήρθε διαφημιστικό φυλλάδιο στο σπίτι για ένα χώρο με διάφορα. Φανταστείτε την έκπληξη μου όταν είδα και capoeira...

Πρώτο μάθημα λοιπόν χτες. Η ομάδα είναι σχετικά αρχάρια (με τον πιο παλιό να κάνει μόλις δύο μήνες), που είναι καλό. Το κακό είναι ότι εγώ είχα ψιλοκουραστεί από την προθέρμανση, ενώ τώρα μόλις και μετά βίας περπατάω. Maybe I'm too old for this shit...

P.S. Να δω αύριο πως θα κάνω το canyoning έτσι όπως είναι τα πόδια μου. Αντί να βοηθάω τους υπόλοιπους θα με κουβαλάνε αυτοί :)