Εντάξει μωρέ, μόνο τρεις μήνες πέρασαν για να πάρω στα χέρια μου τις φωτογραφίες από την εκδρομή του χορευτικού "Ειρήνη" για rafting. Έκανα μια επιλογή και τις ανέβασα σε δικό τους album το οποίο μπορείτε να βρείτε εδώ ή από το component "Photo Album" στη δεξιά στήλη της πρώτης σελίδας. Μπορείτε την ώρα που βλέπετε τις φωτό να προσθέτετε σχόλια από το "Add Comment". Happy Browsing :)

Κάθε πρωινό που επιστρέφω από το rafting είναι όλο και πιο δύσκολη η επανένταξή μου στην καθημερινότητα της Αθήνας, της εργασίας, του τρεξίματος να τα προφτάσεις όλα κτλ κτλ κτλ. Ιδίως μετά από διήμερα σαν το συγκεκριμένο όπου πέρασα ΥΠΕΡΟΧΑ!

 

Την Κυριακή είχαμε τρεις καταβάσεις (ω ναι) και το έκαψα και στις τρεις, όπως και όλοι οι υπόλοιποι. Προφανώς φταίει ότι είχαν περάσει και δύο εβδομάδες από την τελευταία φορά, αλλά συνέβαλλαν και οι παρέες που είχαμε. Στην πρώτη κατάβασή μου, προς έκπληξή μου, ήρθε η Κέλλυ με παρέα της, παλιά μου συμφοιτήτρια (φωτό δεξιά). Στην δεύτερη κατάβαση, είχα 5 άτομα στη βάρκα, 2 ζευγάρια και μια κοπέλα, εκ των οποίων κατόρθωσα και κράτησα στη βάρκα τους αρσενικούς και πέταξα στο νερό και τις τρεις κοπέλες (φωτό κάτω αριστερά)! Στην τρίτη κατάβαση το παραέκανα γιατί η παρέα που είχα παραήταν ευχάριστη και τους ανταπέδωσα πλαγιάζοντας τη βάρκα και αδειάζοντας τους και με διάφορα άλλα αεροπλανικά (φωτό κάτω δεξιά).

 

 

Να σημειώσω ότι ο Αλέξης στην τρίτη κατάβαση ήταν αποφασισμένος για όλα, όπως και έπραξε. Το αποκορύφωμα βέβαια ήταν στο τρίτο πέρασμα όπου αποφάσισε να δοκιμάσει τι συμβαίνει όταν η βάρκα πέφτει με το πλάι... Η κατάληξη φαίνεται στις δύο παρακάτω φωτό.

 

Την Δευτέρα δεν ήταν προγραμματισμένο να μείνω, αλλά προέκυψε δουλειά. Έλα όμως που 10 λεπτά πριν μπούμε στο ποτάμι ακυρώθηκε! Τι να κάνω κι εγώ λοιπόν, μπήκα με monoraft (φωτό αριστερά)! Είχε πολύ νερό και το απόλαυσα! Και εκεί που είχαμε κανονίσει με τον Αλέξη να πάρει αυτός το monoraft κι εγώ τη βάρκα από κάποιο σημείο και μετά, διαπιστώνουμε ότι ο Αλφειός είναι μέσα στη λάσπη (είχε βρέξει το πρηγούμενο βράδυ). Οπότε μου έμεινε το monoraft και ένα πολύ ωραίο λασπόλουτρο! Μόνο στο τρίτο πέρασμα πήρα τη βάρκα του Αλέξη (φωτό κάτω, προσοχή στο χρώμα του νερού). Άλλοι πληρώνουν σε SPA για λασποθεραπείες κι εμείς γκρινιάζουμε...

 

Ανανέωσα τις φωτογραφίες από το rafting με τελευταίο υλικό! Δείτε τις όσο είναι ακόμα ζεστές

 

Προστέθηκε το album "Τρίτο πέρασμα (Καταρράκτης)" όπου θα συγκεντρώνω φωτό από το τρίτο πέρασμα του Λούσιου. Όπως θα δείτε συμβαίνουν διάφορα τραγελαφικά εκεί, π.χ.

 

Και ναι, σήμερα έγινε η πολυσυζητημένη εκδρομή του χορευτικού για rafting! Και σύμφωνα με τις απόψεις των συμμετεχόντων, όλα πήγαν... μιααα χαααράααα (που λέει κι ο Αλέκος). Δυστυχώς δεν κατάφερα να έχω ακόμα φωτογραφικό υλικό, οπότε θα περιγράψω όσο μπορώ με λόγια (φωτογραφίες από την επόμενη εβδομάδα)...

 

Τα παιδιά ξεκίνησαν με το πούλμαν περίπου στις 7 παρά τέταρτο από Αθήνα και γι' αυτό έφτασαν την ιδανική ώρα, 10 ακριβώς. Από ότι έμαθα ο Στάθης τους είχε οργανώσει μια χαρά, με διάφορα για να τσιμπολογάνε, ψυγείο με παγάκια και χυμούς, καφέδες κτλ κτλ. Δεν τους χάλασε! Στο μεταξύ (κατόπιν παραγγελίας μου) χωρίστηκαν σε 22 και 11 άτομα (καθότι 33 στο πλήθος). Ερχόμενοι (αφού βέβαια χαιρετηθήκαμε κτλ κτλ) οι 22 κατευθύνθηκαν προς τα αποδυτήρια για να φύγουν για πρώτη κατάβαση και οι 11 έμειναν πίσω για ραπέλ (υπάρχουν ντοκουμέντα ότι η μάνα μου κατέβηκε 2 φορές και μάλιστα τη δεύτερη με το κεφάλι προς τα κάτω, εξ'ού και το παρατσούκλι "μαμά κομάντο").

 

Στην πρώτη κατάβαση το team μου περιλάμβανε τους (από μπροστά δεξιά προς πίσω αριστερά): Παναγιώτης και Πάνος, Αλίκη και Μάγδα, Βαρβάρα και Στάθης και Ευαγγελία και Ελευθερία. Οι άλλες βάρκες ήταν : στη βάρκα του Θανάση ο Κώστας, ο Γιώργος, ο Λάμπρος, ο Πάνος, η Βασιλική και ο Γιάννης, ενώ στη βάρκα του Αλέξη οι αφές Αλτάνη, ο Βασίλης, ο Στράτος, η Ελένη και ... θα με συγχωρήσετε, αλλά δεν τους συγκράτησα όλους.

 

Επιστρέφουμε στη βάρκα μου. Με το που ξεκινήσαμε φάνηκε ότι η ομάδα είχε όρεξη για περιπέτεια, όταν βέβαια ο Στάθης δεν τους απασχολούσε κάνοντας χαβαλέ και γκρινιάζοντας για την πατατόπιτα. Βέβαια η δύναμη και το πάθος για extreme επικεντρωνόταν περισσότερο στους δύο μπροστινούς και στους δύο πίσω. Όπως είναι προφανές, είχαμε αρκετό βάρος και άρα η κατάβαση ήταν λίγο περιπετειώδης (όπως λέει κι ο Αλέξης, πάντα με ακολουθεί ένα μαύρο σύννεφο), με αποκορύφωμα το πρώτο πέρασμα, όπου το πέρασα τελείως ανάποδα, κάνοντας κύκλο γύρω από το μεσαίο βράχο (μετά το χίπι) αντί να το πάω ευθεία και να ξεμπερδεύω. Να σημειώσω ότι οι δύο Παναγιώτηδες τράβηξαν πολύ γερό κουπί, αν και Ελευθερία και Ευαγγελία είχανε την καλύτερη τεχνική (αχ, αυτές οι γυναίκες). Κατά παράξενο τρόπο δεν είχα ούτε μια απώλεια σε όλη την κατάβαση, αν και ο Πάνος λίγο έλειψε να φύγει στην ευθεία πριν το τελευταίο σκαλοπάτι...

 

Δεύτερη κατάβαση, όπου το team μου αποτελείται από Αλεξάνδρα, Κώστα, Βασίλη, Λίλα, Σταύρο, Χριστίνα και τη μάνα μου! Εδώ πάλι από την αρχή φάνηκε ότι κάτι δεν λειτουργούσε στο πλήρωμα. Τελικώς μετά από αρκετές ανακατατάσξεις την ώρα του briefing κατέληξαν στις μπροστινές θέσεις η Αλεξάνδρα και η μαμά-κομάντο ώστε το υπόλοιπο πλήρωμα να παίρνει γραμμή από εκείνες. Αυτή κι αν ήταν περιπετειώδης η κατάβαση! Μάλιστα στη στροφή μετά το μεγάλο eddie (μετά το Sάκι) εξαφανίζονται απο τη βάρκα η κομάντο και ο Κώστας. Το πλήρωμα αντέδρασε άψογα... όρμησαν όλοι να τους πιάσουν (τρομάρα τους). Ο Κώστας ανέβηκε σύντομα, η μαμά όμως πήγε καμιά 200αριά μέτρα στο ρεύμα μέσα και κουβαλώντας τα κουπιά ώσπου να σταματήσω τη βάρκα και να την πιάσω. Και βέβαια δήλωσε ότι το καταφχαριστήθηκε, παρόλες τις μελανιές...

 

Αφού τελειώνουμε κι από αυτή την κατάβαση συνειδητοποιώ ότι δεν υπάρχει ανάγκη για εμένα στην επόμενη. Έτσι, χώνω τον αδερφό μου και πλένουμε όλα τα αντι-ανεμικά και τις περισσότερες στολές και κατόπιν τρέχουμε να κάνουμε μπάνιο και να ετοιμαστούμε (έκανα και με παγωμένο νερό μπάνιο, άτιμη κοινωνία). Προφταίνουμε το χορευτικό στα "Παπάκια", μόλις ερχόντουσαν οι μερίδες τους και παραγγέλνουμε κι εμείς. Έρχεται κι ο Αλέκος με το Μπάμπη για τις φωτογραφίες και αφού χαιρετιόμαστε παίρνουμε το δρόμο του γυρισμού στο πούλμαν. Κάποιοι ξεράθηκαν στον ύπνο, ενώ κάποιοι την έβγαλαν με καφέδες. Απ' τη μέση και μετά πάντως είχε χαβαλέ, κέφι και αρκετό τραγούδι!

 

Συνολικά, ήταν μια πολύ πετυχημένη εκδρομή! Μάλιασε η γλώσσα μου να λέω πληροφορίες για το τι υπάρχει επιπλέον, τι άλλες δραστηριότητες γίνονται, κτλ κτλ. Μου φαίνεται ότι η επόμενη οργανωμένη εκδρομή θα πρέπει να είναι γαι canyoning στον Λούσιο (πάλι). Αν έχει την ίδια απήχηση τότε θα είναι σούπερ!

 

(Σημείωση : τις παραπάνω γραμμές τις γράφω στις 12 το βράδυ, μετά από ολόκληρη μέρα στο ποτάμι με 2 καταβάσεις, πλυσίματα κι όλα τα σχετικά... Και τώρα θα πάω να ξεραθώ στον ύπνο)

... είναι να λαμβάνεις τέτοιο mail από τους τύπους που είχες στη βάρκα την προηγούμενη μέρα :