Είχα κάνει ένα σχετικό post πριν από κανα-δυο εβδομάδες. Από τότε έχω διαβάσει αρκετά post και νέα, όλα πολύ πολύ "κολακευτικά" για την κατάσταση στην οποία βαδίζει η χώρα μας. Τελικά όμως την καλύτερη πληροφόρηση την έλαβα από το τελευταίο post του funEL στο επίμαχο πλέον blog. Πολύ διαφωτιστικό link είναι αυτό προς άρθρο της Ελευθεροτυπίας. Δεν έχω να πω κάτι άλλο, νομίζω ότι λέγονται όσα πρέπει να λεχθούν...

P.S. : Ένα πραγματάκι μόνο. Πλέον νομίζω ότι δεν είναι για γέλια η κατάσταση... Δυστυχώς είναι για κλάμματα... Νομίζω ότι φαίνεται και από το ύφος του post του funEL...

Μετά από την πρώτη BSOD (υπενθυμίζω Blue Screen Of Death) έχω φάει κάνα δυο ακόμα, αλλά επέλεξα να μετακινήσω το γεγονός στο πίσω μέρος του αχανούς μυαλού μου. Σήμερα όμως έγινε το εξής. Έβλεπα κάτι YouTube videos (συγκεκριμένα από το blog του Γιώργου,, αυτό και αυτό) και το video άρχισε να καθυστερεί και να σπάει (σημείωση, γενικώς καμιά φορά του τη δίνει και το κάνει στα video). Ε, λέω από YouTube είναι, οπότε θα φταίει το downloading. Πατάω pause, περιμένω, το συνεχίζω, ξανά τα ίδια... Μετά από λίγο, ξεκινάει το γνωστό ΝΤΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ, που υποδεικνύει ότι πρέπει να προετοιμαστώ για την BSOD. Τραβάω τα μαλλιά μου, τα βυζιά μου, βρίζω το Δία, τον Βελζεβούλ και τον Αλογοσκούφη και (επειδή θέλω να ακούγομαι όταν βρίζω) πατάω το κουμπί mute του laptop. Και τσουπ, ως εκ θαύματος, συνεχίζει να παίζει το video! Κάγκελο εγώ. Ξαναπατάω το mute. Συνεχίζει το video με ήχο αλλά μετά από λίγο ΝΤΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ... Ωπ, σε έχω τώρα. Πατάω mute. Όλα οκ!

Μάλιστα... Μάλλον τα συμπεράσματα που βγαίνουν είναι ότι

1. Το κουμπί mute δεν χαμηλώνει απλώς τον ήχο, αλλά απενεργοποιεί κάτι
2. Αυτό το οποίο απενεργοποιεί είναι υπαίτιο για το απεχθές, ποταπό, τρισάθλιο και σιχαμερό ΝΤΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ και κατ' επέκταση (ίσως) και για τις εκάστοτε BSOD

Το θέμα είναι τι απενεργοποιεί. Την κάρτα ήχου; Τον driver της; Τα built-in ηχειάκια; Θα το ψάξω περαιτέρω, αλλά σίγουρα γίνεται πιο επιτακτική η ανάγκη αγοράς μιας PCMCIA κάρτας ήχου (που έχει εξαντληθεί από το καταραμένο το Πλαίσιο, μια προσφορά καλή κάνανε και αυτοί και φυσικά εξαφανίστηκε). Ελπίζω να βρω κι εγώ μια άκρη, όπως βρήκε ο Γιώργος, εδώ.

Μόλις μπήκα σπίτι από επίσκεψη σε ορθοπεδικό. Του είπα ότι ξέρεις γιατρούλη μου με πονάει όλο μου το δεξί χέρι και είτε παίρνω Mesulid είτε παίρνω Μ&Μ είναι το ίδιο. Αφού λοιπόν του είπα ότι είμαι προγραμματιστής, εκπαιδευτής σε rafting και έχω ξεκινήσει capoeira, κατάλαβε ότι είμαι για δέσιμο και με βάζει μέσα σε ένα δωμάτιο και αρχίζει να μου κάνει διάφορα κολπάκια. ΟΧΙ ΤΕΤΟΙΑ ΚΟΛΠΑΚΙΑ ΠΑΛΙΟ-ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΟΙ! Εννοώ στο χέρι, στον ώμο και στην πλάτη. Π.χ. μου ζούλαγε κάτι νεύρα και παρέλυε το δεξί μου χέρι (α λα Ζήνα style) μου κούναγε το λαιμό και κόντευα να λιποθυμήσω, με κοπάναγε με ένα σφυράκι και άλλα τέτοια ευχάριστα...

Να μην τα πολυλογώ (όπως κάνω συνήθως) μου έγραψε να κάνω μια ακτινογραφία και ένα ηλεκτρομυογράφημα. Μου είπε ότι κατά πάσα πιθανότητα για αυτό που έχω στο χέρι-ώμο-λαιμό ευθύνεται κυρίως ο αυχένας. Μεγειά μου... Και σε καλή μεριά... Με βλέπω να καταλήγω σε second-hand shop και να μη με αγοράζει κανένας τέτοια χρησιμοποιημένη παλιατζούρα που θα είμαι... Επίσης μου είπε να χαλαρώσω λίγο μέχρι να γίνουν οι εξετάσεις και να βρεθεί τι ακριβώς έχω. Τέλος, μου ζήτησε να καταθέσω και τον οβολό μου (50€ περικαλώ), γιατί κάπως πρέπει να συντηρηθεί το σούπερ ντούπερ χλιδάτο ιατρείο του... Ελπίζω να πάρω τίποτα από το ΤΣΜΕΔΕ (και δεν εννοώ τα @@ μου).

Όταν διάβασα το αφιέρωμα του Γιώργου χαμογέλασα αρκετά, διαπιστώνοντας ότι όντως στο blog ετούτο (η M$ να το κάνει) καταγράφω κυρίως όλα τα κουλά που μου συμβαίνουν. Έτσι έχω δώσει την εντύπωση ότι όλα μου πάνε στραβά. Ε, λοιπόν, αρχίζω να πιστεύω ότι όντως ισχύει αυτό!

Και εξηγούμαι. Εδώ και κάνα δυο βδομάδες είχε πρόβλημα η εξώπορτα μου. Δεν μπορούσα να κλείσω ή να ανοίξω από το πόμολο και αναγκαζόμουν να χρησιμοποιώ το κλειδί. Λογικό είναι, καθόσον όντως δεν έχει αλλαχτεί εδώ και πολλά χρόνια. Το Σάββατο λοιπόν αγόρασα μια καινούρια, όχι τον αφαλό αλλά όλο τον υπόλοιπο μηχανισμό, γιατί αυτός έφταιγε. Γυρίζω σπίτι και ξεκινάω την τοποθέτηση. Όλα ωραία και καλά, βγάζω τον αφαλό, βγάζω τον μηχανισμό, βάζω τον νέο μηχανισμό και ... αρχίζω να βρίζω. Για κάποιο λόγο δεν ήθελε να τοποθετηθεί σωστά ο αφαλός, με τον νέο μηχανισμό. Ασχολούμαι κάνα μισάωρο και τα παρατάω. Εγώ φταίω σκέφτομαι που δεν πήρα καινούριο. Καταφέρνω και το τοποθετώ με τρόπο ώστε να μην είναι δυνατό να κλειδώσω από έξω, αλλά τουλάχιστον να κλείνει η πόρτα.

Αγοράζω λοιπόν σήμερα έναν αφαλό. Πρώτο task, εξαγωγή του υπάρχοντος. Διάρκεια μισή ώρα!!! Ναι, επί μισή ώρα προσπαθούσα να βγάλω τον κακοτοποθετημένο αφαλό! Κοπάναγα, τράβαγα και κυρίως έβριζα για τριάντα λεπτά! Κάποια στιγμή τα καταφέρνω. Προσπαθώ να τοποθετήσω τον καινούριο! Με τίποτα! Δεν είναι δυνατόν λέω... Βγάζω όλο το μηχανισμό, βάζω τον αφαλό στον αέρα, μια χαρά. Ξαναβάζω το μηχανισμό, πάω να βάλω τον αφαλό, Αποτυχία. Δεν έμπαινε με τίποτα η κεντρική βίδα! Ξανα-ματα-βγάζω τον μηχανισμό και συγκρίνοντας τον με τον παλιότερο διαπιστώνω λοιπόν με μεγάλη έκπληξη ότι είναι κατιτίς κοντύτερος και γι' αυτό δεν μπαίνει η βίδα!!! Να σημειώσω ότι είχα ήδη δοκιμάσει με δύο διαφορετικές βίδες, την παλιά και την καινούρια που είχε μέσα ο καινούριος αφαλός. Δεν είχα δοκιμάσει όμως με την βίδα που είχε μέσα ο μηχανισμός. Και η οποία βέβαια ήταν κοντύτερη από τις άλλες, οι οποίες μαντεύω ότι απλά ακουλοθούσαν το standard.

Σύνολο : γύρω στη 1:30 ώρα για αλλαγή κλειδαριάς. Ένα task το οποίο όταν το είχα κάνει σε κλειδαριά άλλου σπιτιού (όχι του δικού μου δηλαδή) μου πήρε 6 λεπτά και 42 δευτερόλεπτα! Είναι μετά να μη βρίζω. Και να λέω ότι όλα μου πάνε στραβά. Το φελέκι μου!

Οκ, για να μην γίνομαι και αχάριστος. Ίσως όλα αυτά τα παθαίνω λόγω της Θείας Δίκης. Αποφάσισε ότι κάπως πρέπει να αντισταθμιστεί το γεγονός του ότι σε άλλους τομείς ομολογουμένως δεν αντιμετωπίζω προβλήματα, αντιθέτως μου πάνε όλα καλά. Αυτό για να μην με κράξουν όσοι ξέρουν :)

Μου ήρθε, μου ήρθε!!! Τι μου ήρθε δηλαδή, πήγα και το πήρα... Κι αναρωτιόμουν τόσες μέρες τι είναι αυτό το άτιμο το δέμα που έχω από SpeedEx! Και είναι γαμάτο! Να, δείτε και μόνοι σας :

Το φοράω λοιπόν περήφανα, ακόμα κι αν μου είναι τεράστιο! Αν και παρήγγειλα medium προφανώς είναι με αμερικάνικες προδιαγραφές, δηλαδή για υπερ-υπερ-υπέρβαρους!

Για κάποιο λόγο, τους τελευταίους μήνες ο αργανισμός μου βαράει διάλυση. Μια με σταφυλόκοκκο, μια με τα γόνατά μου, μια με τη μέση, μια με τον ώμο μου, διαρκώς υποφέρω. Το τελευταίο ήταν το χτεσινό, όπου σχεδόν παρέλυσε λόγω νευρόπονου όλο το δεξί μου χέρι από τον ώμο και κάτω, χωρίς κάποιον εμφανή λόγο.

Κάθησα λοιπόν και τα συζητήσαμε. Εγώ και ο οργανισμός μου. Ορίστε ο διάλογος :

Εγώ : Ρε μ@λ@κ@, γιατί φέρεσαι έτσι; Τι άλλο θέλεις; Σε ταΐζω καλά, σου δίνω βιταμίνες, σε γυμνάζω. Τι σου έχω κάνει και με κάνεις να υποφέρω;
Οργ. : Κάτσε να σου πω αλφαβητικά τι μου κάνεις. Αϋπνία, δεκάωρα δουλειάς, καποέιρα, μαγείρεμα, ξενύχτια, ράφτινγκ, σεξ, συγύρισμα, σφουγγάρισμα, χορευτικό... Να πω κι άλλα;
Εγώ : Ε και, σιγά! Άλλοτε έκανα χειρότερα.
Οργ. : Γερνάς...
Εγώ : Αποκλείεται! Εγώ δεν θα γεράσω ποτέ!
Οργ. : Μας τα 'παν κι άλλοι. Άρχισε να κόβεις πράγματα από αυτά που κάνεις γιατί δεν σε βλέπω καλά...
Εγώ : Αποκλείεται! Μου αρέσουν και μου είναι αναγκαία όλα! Άλλη επιλογή;
Οργ. : Ξεκίνα την κοκαΐνη...
Εγώ : Επίσης αποκλείεται! Δεν έχω τόσα λεφτά για να αγοράζω δόσεις. Θα πρέπει να βολευτείς με ότι έχεις!
Οργ. : Μην λες ότι δεν σε προειδοποίησα...

Τσαντισμένος μετά από αυτή την κουβέντα έφυγα για το χορευτικό, για να αποδείξω τι ανθεκτικός που είμαι. Εκτός του ότι σερνόμουν, το χέρι μου κόντεψε να φύγει από τη θέση του και παραλίγο να αρχίσω να ουρλιάζω. Κάθησα στο γραφείο για να ξεκουραστώ λίγο και παραλίγο να κοιμηθώ όρθιος. Παρέδωσα τα όπλα και άφησα τον οργανισμό μου να πιστέψει ότι νίκησε. Πήγα σπίτι και κοιμήθηκα από τις 9:30 το βράδυ μέχρι τις 8 το πρωί... Η μάχη όμως δεν έχει τελειώσει! Θα τα πούμε σήμερα στο capoeira. Τ' ακούς οργανισμέ μου;;;

P.S. : Σήμερα πρωί έλαβα e-mail που ανέφερε ότι χτες στο χορευτικό στήσανε αυτοσχέδιο γλέντι με live γκάιντα και νταούλι και ότι έγινε χαμός! Εννοείται ότι ποτέ δεν έχει ξανασυμβεί και φυσικά έτυχε τη μέρα που έφυγα νωρίτερα... Τη γκαντεμιά μου μέσα!

ΝΑΙ!!! Η πρώτη φορά που ακούω Pandora από την ADSL στο σπίτι. Και το πρώτο κομμάτι; Φυσικά των Manowar! Και το όνομα αυτού; Blood of my Enemies. Κάποια πράγματα δεν είναι τυχαία :)

Feels good...

Από Πέμπτη πρωί (όποτε και το τελευταίο post σχετικά με ADSL), προσπαθώ να βγάλω άκρη για το τι έχει γίνει με το άτιμο το modem. Προφανώς στο www.oteshop.gr ούτε κατά διάνοια δεν βρίσκεις ξανά την παραγγελία σου, οπότε η μόνη επιλογή είναι το 134. Παίρνω δύο συνεχόμενες φορές την Πέμπτη (με διαφορά 4 ωρών) και μια μόλις σήμερα. Και τις τρεις, δεν υπάρχει η παραμικρή δυνατότητα να δουν οι υπάλληλοι τι έχω παραγγείλει, τι έχω παραλάβει και τι μου έχει χρεωθεί! Κοινώς δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Και τις τρεις μένουμε στο ότι θα επικοινωνήσουν μαζί μου για να δούμε τι έχει γίνει με την παραγγελία, και το αν θα αλλάξω μόντεμ, αν με έχουν χρεώσει, κτλ.

Σήμερα λοιπόν με παίρνουν 3 συνεχόμενα τηλέφωνα, με διαφορά μισής ώρας το καθένα!!! Μάλιστα τα δύο ήταν και από την ίδια υπάλληλο! Εν κατακλείδι, δεν ξέρουν πως έγινε το λάθος, αλλά αυτό το μοντεμ που έχουν στείλει, το έχουν στείλει τσάμπα (κάτι είναι και αυτό), δεν είναι ασύρματο και αν θέλω να παραγγείλω επι τόπου το μοντεμ που είχα παραγγείλει ή να περάσω από ένα Oteshop. Και τις τρεις φορές απαντάω αρνητικά. Να μου λείπει το βύσσινο! Αφού δεν έχω πλερώσει τίποτα θα πάρω ένα router κάποια στιγμή και μέχρι τότε θα κάνω τη δουλειά μου με το τσάμπα μόντεμ.

Πράγματι, το συνέδεσα και είναι όλα ΟΚ. Σύνδεση 1 Mbps, ALL MINE!!! Μετά το αρχικό στήσιμο δοκίμασα και την καλωδίωση του σπιτιού (την οποία είχα ολοκληρώσει εδώ και... 4 μήνες). Συνέδεσα το μόντεμ στο σαλόνι με το τηλέφωνο και με το πριζάκι Ethernet που καταλήγει στο γραφείο - υπνοδωμάτιο και συνέδεσα το laptop στο αντίστοιχο πριζάκι στο γραφείο. Όλα τζετ. Και τώρα working@home!!!

P.S.1 : Πάντως η εξυπηρέτηση του ΟΤΕ είναι απαράδεκτη. Πίστευα ότι ένας οργανισμός με τόσες ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ στην πλάτη του θα είχε τουλάχιστον ένα καλό σύστημα Helpdesk. Οι τύποι ούτε καν μπορούσαν να βρουν αν τους έχω ξαναπάρει τηλέφωνο! ΑΙΣΧΟΣ και ΝΤΡΟΠΗ. Να μου πεις... δεν τα ήξερες από πριν; :(

P.S.2 : Αν και έβαλα πάλι tag Γκαντεμιά, ουσιαστικά δεν ισχύει. Τέλος καλό όλα καλά. Μπορώ τώρα να πάω να πάρω κανένα super γουάου router με WiFi, 666 Ethernet που να ψήνει και κάστανα... Not bad...

Παρακολουθώ το θέμα από χτες το πρωί και έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις, πολύ μεγαλύτερες από οτιδήποτε θα φανταζόταν ο οποιοσδήποτε. Το ζουμί είναι ότι έγινε μύνηση προς τον ιδιοκτήτη του Blogme.gr, Αντώνη Τσιπρόπουλο, από "δημόσιο πρόσωπο". Η μύνηση οδήγησε σε κατάσχεση του σκληρού δίσκου του κ. Τσιπρόπουλου και σε σύλληψη (!!!) του ιδίου. Μπορείτε να δείτε τα τελευταία (φαντάζομαι) νέα ακολουθώντας αυτό το link (επί του παρόντος το έχω και στην εικόνα, στη δεξιά στήλη). Επίσης τελευταία posts από άπειρα blogs μπορείτε να βρείτε και εδώ.

Δεν θα αναλύσω πολύ το θέμα γιατί ούτως ή άλλως έχει αναλυθεί από άλλους πολύ καλύτερα. Αυτό που θέλω είναι να διαδώσω και εγώ το ότι συνέβη κάτι πρωτοφανές στην ιστορία του internet σε "δημοκρατική" χώρα. Ορίστε αυτούσιο ένα κειμενάκι που περιγράφει τι συμβαίνει :

Προσφάτως, δημόσιο πρόσωπο μήνυσε το Blogme.gr για δυσφήμιση και άσεμνο σατυρικό περιεχόμενο. Το πρόσωπο αυτό σατιρίζονταν μέσα από τις σελίδες κάποιου άλλου blog, το οποίο ήταν καταχωρημένο στο directory του Blogme και στις υπηρεσίες ροής RSS. Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, ακολούθησαν: διαδικασία του αυτοφώρου, κατάσχεση του σκληρού δίσκου, παραμονή στο κρατητήριο και προσαγωγή στην εισαγγελία.

Το κείμενο αυτό υπήρχε στο blogme.gr για λίγες ώρες την Πέμπτη 27/10/2006. Το αντέγραψα σήμερα από τον Allu Fun Marx.

Το όλο θέμα είναι τελείως τραγελαφικό, καθώς δεν υπάρχει καμιά νομοθεσία που θα μπορούσε να στηρίζει μια τέτοια μύνηση. Εκτός του ότι καταδεικνύει την ασχετοσύνη εισαγγελέων, αστυνομίας, κτλ, δείχνει επίσης ότι το "δημόσιο πρόσωπο" έχει γερές άκρες για να μπορέσει να κάνει κάτι τέτοιο.

Και μιας και το ανέφερα, υπάρχει 99,9999999% πιθανότητα το "δημόσιο πρόσωπο" να είναι ο Δημοσθένης Λιακόπουλος, ο γνωστός σε όλους μας "Προφήτης Πλασιέ". Και βέβαια το blog το οποίο τον σατυρίζει είναι το γνωστό funEL, το οποίο και παρακολουθώ μετά μανίας από όταν ξεκίνησα να διαβάζω blogs. Υπάρχει άλλωστε στα link μου (άνω δεξιά στην αρχική σελίδα). Προφανώς ο φουνΕΛ κατάφερε με επιτυχία να δυσφημίσει αρκετά τον Λιάκουρα +ευλόγησον+. Τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια λοιπόν!!! Για μένα αυτό είναι κάτι πολύ θετικό, όπου αποδείχτηκε η δύναμη του internet ενάντια στην καταραμένη ελληνική τηλεόραση!

Βέβαια, πάντα υπάρχει και η αντίθετη άποψη (προφανώς είναι σατυρική, αλλά μπορεί να έχει στοιχεία αλήθειας). Δυστυχώς, όσο ευαίσθητος κι αν είμαι, δεν μπορώ να την εστερνιστώ... Προτείνω να ψάξετε λίγο για τα πλήρη στοιχεία της ιστορίας, καθώς τις επόμενες μέρες αναμένω ότι θα λάβει ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις. Πάντως για την ώρα έχει βουίξει όλο το ελληνικό internet! Άντε και στα ΜΜΕ! Και ελπίζω ο κ. Τσιπρόπουλος, μόλις αθωωθεί, να κάνει μια μύνηση... ΝΑ (με το συμπάθειο).

Στις 9:30 φτάνω στο OteShop. Με εξυπηρετεί ένας νεαρός υπάλληλος, ο οποίος από το μαύρο μάτι και τον κατάμαυρο φραπέ που πίνει υποψιάζομαι ότι χτες βράδυ τα έσπαγε στα μππουζούκια (ή οτιδήποτε παρεμφερές). Anyway, του λέω ας τα πάρουμε από την αρχή. Είχα παραγγείλει τότε ADSL και μπλα μπλα μπλα... Όσο ψάχνει στο intranet για να βρει τα στοιχεία μου εξυπηρετεί και δύο γιαγιάδες, λέγοντας τους να απευθυνθούν στο 134 για το πρόβλημα που είχαν (εδώ δεν καταλάβαιναν από κοντά, θα καταλάβαιναν από το τηλέφωνο!). Ξανα-anyway... Βρίσκει τα στοιχεία της παραγγελίας μου. Όντως βλέπει 6-μηνο Conn-X με 22,5€. Μα του λέω το χαρτί που έχω λέει... μην σε απασχολεί μου λέει, εκεί απλώς αναγράφονται οι τρέχουσες τιμές.

Ωραία, αυτό τουλάχιστον καλά το είχα ψιλιαστεί ότι δεν ήταν πρόβλημα. Οκ, του λέω. Τώρα, μπορούμε να δούμε τι εξοπλισμό είχα παραγγείλει και γιατί μου ήρθε αυτό που μου ήρθε (γ@μW το φελέκι μου)! Μου λέει ότι βλέπω το SpeedTouch 585, ασύρματο και με 4 θύρες ethernet. Ωραία, του λέω... και εμένα γιατί μου ήρθε αυτό (του το δείχνω). Α, λέει στο τιμολόγιο πόσο σας χρέωσαν; Του λέω ίσα με 0€. Τότε μου λέει είναι πολύ πιθανό η αποθήκη να μην είχε το router που παραγγείλατε και να σας έστειλαν αυτό, χωρίς χρέωση ενώ κοστίζει 27€, για να εξυπηρετηθείτε. Μπονγκ! Μπονγκ Μπονγκ! Μετά από κάποια δεύτερα σιγής και απόγνωσης, ρωτάω... "Δεν θα έπρεπε να έχω ενημερωθεί για κάτι τέτοιο;;;" Με κοιτάζει με το βλέμα αγελάδας σε κώμα... Σιγή... Ρωτάω (σχεδόν ρητορικά) αν μπορούμε να διαπιστώσουμε με κάποιο τρόπο ότι όντως έχουν έτσι τα πράγματα... Το βλέμμα μετατρέπεται σε ροφού που έχει πάρει ναρκωτικά, αλλά η απάντηση εξακολουθεί να είναι σιγή... Καλά λέω, θα πάρω και στο 134 να δω τι συμβαίνει, και φεύγω...

Η συνέχεια στις ειδήσεις. Δεν μπορεί, κάποιον θα σφάξω και θα με βγάλουν στα κανάλια...

Ξεκινάω να γράφω αυτό το post έχοντας μπροστά μου το σφραγισμένο Conn-X. Το παρέλαβε τελικώς ο 80-και-βάλε-χρονος γείτονάς μου και το πήρα από αυτόν. Για να δούμε λοιπόν αν για μια φορά θα πάνε όλα καλά...

Ανοίγω το κουτί. Ένα πακέτο που κατά πάσα πιθανότητα περιέχει το router, κάτι χαρτιά, ένα CD του Μιχάλη Χατζηγιάννη (μπονγκ!!!) και μια download card αξίας 10€ για το www.zuper.gr. Σε καλή μεριά (ιδίως το CD του μιχαλάκη)...

• Χαρτί Νο1 : Όροι Σύμβασης, μπλα μπλα μπλα μπλα... Από αυτά που δεν διαβάζουμε ποτέ και που πάντα είναι εξαιρετικά σημαντικά. Το βάζω στην άκρη για να πάει στη σακούλα με τα ανακυκλώσιμα.
• Χαρτί Νο2 : Βασικά πολλά χαρτιά συρραμένα. Οδηγίες για τη σύνδεση αν είμαι υπάρχων πελάτης ή νέος. Εικόνες από σελίδες στο internet που για να δεις απαιτούν την σύνδεση του router... Πριν ανοίξω όμως το router κοιτάζω και το
• Χαρτί Νο3 : Πληροφορίες Πώλησης. Ουάπ!!! Στοιχεία προϊόντος : OTENET OnDSL Home 1024 Αορίστου Χρόνου!!! Μαααα... Conn-X είχα πάρει! Μηνιαία χρέωση : 29,90€!!! ΟΡΙΣΤΕΕΕΕ;;; Μα υποτίθεται ότι είναι 22,5€. Με τέτοια τιμή το αγόρασα... ΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ;;; Μαζί με το ΦΠΑ στα 35,58€!!!!! Οκ, ηρεμώ και σκέφτομαι ότι ο ΟΤΕ και η ΟΤΕΝΕΤ τα έχουν κάνει πλακάκια και ότι ουσιαστικά το Conn-X ως προϊόν της ΟΤΕΝΕΤ παρέχεται, οπότε μάλλον θα είναι τυπικό αυτό το χαρτί. Θα το επιβεβαιώσω αύριο...
• Χαρτί Νο4 : Τιμολόγιο πώλησης του router. Τιμή 0€. Υποψιάζομαι ότι το χρεώνουν στον λογαριασμό του ΟΤΕ και δεν ασχολούμαι γιατί βιάζομαι να πάω στο
• Router : Ανοίγω το πολύ απλό χάρτινο άσπρο κουτί. Έχω μια τάση σε αυτές τις περιπτώσεις να πηγαίνω τελείως by the book, λες και είμαι ο πιο αρχάριος. Βλέπω λοιπόν το χαρτί που λέει "Do not make any connections to your SpeedTouch until you are instructed to do so" κι έτσι βάζω μέσα το CD. Μου βγάζει λίστα με τα υπάρχοντα SpeedTouch, βλέπω τον κωδικό που λέει το δικό μου, το επιλέγω και εμφανίζεται στην οθόνη. Και τότε αρχίζω να την ψιλιάζομαι και συνειδητοποιώ τι κρατάω! Βρε το κοιτάζω, το ξανακοιτάζω... Που είναι οι 4 θύρες Ethernet; Που είναι το WiFi; Γιατί έχω την εντύπωση ότι μου έχουν στείλει απλό router;;; ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΕΜΕΝΑ;;;

Σοβαρεύουν τα πράγματα. Όσο γράφω συνδέομαι στο internet μέσω της good old dial-up. Πετυχαίνω τον null και του λέω στα γρήγορα τον πόνο μου, ενώ ανοίγω www.oteshop.gr για να δω τα στοιχεία της παραγγελίας μου! Μετά από μπόλικο ψάξιμο διαπιστώνω ότι είτε δεν υπάρχει τρόπος να το καταφέρω, είτε είμαι πολύ βλάκας και δεν το βρίσκω! Νομίζω κάπου την είχα κρατήσει, να θυμηθώ να το ψάξω. Στο μεταξύ κοιτάζω τα διαθέσιμα modem/router και α) δεν βρίσκω πουθενά αυτό που τελικά μου ήρθε και β) διαπιστώνω ότι αυτό που είχα παραγγείλει κατά πάσα πιθανότητα είναι το "ADSL WiFi MODEM/ROUTER SAGEM FAST 1500WG", καθότι είναι το μοναδικό που έχει 4 Ethernet και είναι και WiFi.

Παύση! Φτιάχνω ένα ζεστό γάλα με ζάχαρη, Hemo και μέλι! Ότι πρέπει για χαλάρωση (ξέρω, ξέρω, άλλοι πίνουν ουίσκι σε αυτές τις περιπτώσεις). Ενθυμούμαι τι είχε γίνει κατά την παραγγελία (πάνε και τρεις εβδομάδες!). Είχα ακολουθήσει τον straightforward τρόπο από το site. Επέλεξα δηλαδή Conn-X 1Mbps, επέλεξα το modem/router και έκανα την παραγγελία. Κατά την τηλεφωνική επιβεβαίωση, η τύπισσα που μου τηλεφώνησε στις 8:20 το πρωί (και φυσικά με ξύπνησε) μου είπε ότι αντί για αυτό που παίρνω μπορώ να πάρω το τότε Conn-X 1Mbps 6+6, το οποίο έβγαινε στα 22,5€ το μήνα. Ρωτάω ότι το μόντεμ είναι το ίδιο με αυτό που παρείγγειλα και μου λέει ναι, το speedtouch. Μπονγκ! Λες εκεί να έγινε η μ@λ@κ1@; Το φελέκι μου γ@m*!

Δεν βγάζω άκρη έτσι... Αύριο θα τα πακετάρω όλα και θα πάω σε ένα OTEShop να δω τι γίνεται. Με τον ΟΤΕ μόνο αν είσαι face 2 face και κρατάς δίκανο μπορείς να κάνεις δουλειά... Άλλωστε έπιασε και το ζαχαρο-Hemo-μελο-γαλο και κοντεύω να κοιμηθώ στο πληκτρολόγιο... Η συνέχεια αύριο. Βέβαια με τρώει λίγο να δοκιμάσω τουλάχιστον τον εξοπλισμό που έχω, αλλά θα αντισταθώ...

P.S. : Δεν ήξερα τι κατηγορία να βάλω στο post όταν ξεκινούσα να το γράφω... Τώρα ξέρω...

Κάτι δεν με θέλει με αυτό το κατασκεύασμα που λέγεται ADSL. Στο γραφείο, διαρκώς προβλήματα. Στο σπίτι, ακόμα δεν την είδαμε και ήδη βρίζω! Χτες λοιπόν ήταν να παραλάβω το router που έχω αγοράσει από τον ΟΤΕ για να αξιοποιήσω την ADSL που έχει ενεργοποιηθεί ήδη από την προηγούμενη Τρίτη. Μου είχαν προτείνει την Παρασκευή κάποια διαστήματα ωρών στα οποία θα παραδοθεί και εγώ διάλεξα 3-7. Υπολόγιζα ότι θα έφευγα λίγο νωρίτερα από το γραφείο, θα παραλάμβανα τον εξοπλισμό και θα σέρφαρα ανενόχλητος... Αμ δε! Προφανώς, προέκυψε συνάντηση για την Τρίτη το απόγευμα από την οποία φυσικά δεν μπορούσα να λείψω. Κάποιον έπρεπε να αφήσω στο σπίτι για να παραλάβει... Τον αδερφό μου; Βρήκε εποχή να ξεκινήσει η σχολή του... Τη μητέρα μου; Δούλευε απογευματινή... Άρα, μας μένει η γιαγιά... Την φέρνω λοιπόν τη γυναίκα και στήνεται από τις 3 έως τις 7 να περιμένει τον delivery... Ματαίως... Επιστρέφοντας βρίσκω ειδοποιητήριο από ΕΛΤΑ :

"Στις 24/10 και ώρα 14:20 σας επισκεφθήκαμε για να σας επιδώσουμε επείγουσα αποστολή από ΟΤΕ."

Βέβαια! Έπρεπε να μυρίσω τα νύχια μου ότι θα του τη βιδώσει του courier να περάσει νωρίτερα από τη συμφωνηθείσα ώρα... Μήπως πρέπει να αρχίσω να το παίζω κι εγώ στο στοίχημα, όπως ο null; "Στις πόσες προσπάθειες πιστεύετε ότι θα παραδοθεί ο εξοπλισμός;"

Α, ναι και βέβαια ούτε λόγος να πάω εγώ απλώς σε ένα OTEShop και να τον παραλάβω... Αφού τώρα έχει καθοριστεί να παραδοθεί με courier... Όλα κι όλα... Είμαι λοιπόν σπίτι και αναμένω σαν το βλάκα...

... δεν πρέπει να σηκώνεσαι από το κρεβάτι. Μια τέτοια μέρα ήταν η χτεσινή. Κι ας μην ήταν Δευτέρα...

Με το που μπαίνω στο γραφείο, με καλημερίζει η μπόχα! Έχουν σπάσει κάποιοι σωλήνες και ένα από τα δωμάτια έχει μετατραπεί σε πισίνα Ολυμπιακών διαστάσεων. Εδώ και μήνες... Τις τελευταίες μέρες βέβαια βούλωσε και το συφόνι του νεροχύτη της κουζίνας, οπότε οι "ευωδίες" συνδυάζονται. Για καμιά ώρα σφουγγάριζα με διαλείματα για καφέ, διάβασμα των e-mail και λίγο browsing.

Αλήθεια ανέφερα ότι πάλι δεν δουλεύει η ADSL; Έχει καταντήσει λίγο ρουτίνα. Ξεκίνησε από την προηγούμενη Δευτέρα νομίζω, δηλώθηκε βλάβη στον ΟΤΕ, φτιάχτηκε την Πέμπτη και ξαναχάλασε πάλι τη Δευτέρα με τα ίδια συμπτώματα. Και βέβαια αυτές τις μέρες βρήκαν όλοι να μου στείλουν όλα τα e-mail των 5 έως 7 MB το καθένα!!!

Anyway, συνεχίζω για χτες. Ερχόμενος ο null φέρνει το laptop του, το οποίο και καταφέρνουμε με λίγο κόπο να συνδέσουμε με WiFi στο υπόλοιπο δίκτυο μέσω Network Bridge. Και εκεί που ήμασταν χαρούμενοι ότι κάτι πήγε καλά, ερχόμενος ο alas διαπιστώνουμε ότι δεν σηκώνεται το δίκτυο του VPC που έχει στημένο το MOSS. Μας έφαγε περίπου δύο ώρες για να καταφέρουμε να το κάνουμε να παίξει. Προφανώς ευθυνόταν το Network Bridge για το οποίο ήμασταν τόσο περήφανοι πριν :(

Στο μεταξύ έπαιρνα διάφορα τηλέφωνα (ενώ παράλληλα σφουγγάριζα) προς Forthnet για να δω τι γίνεται με την ADSL και τζίφος. Πήρα και τον ΟΤΕ που βέβαια με παρέπεμψε στην ... Forthnet, παρόλο που η βλάβη είναι δική του και έχει αναλάβει να τη διορθώσει. Ρώτησα όμως και για την ADSL που έχω παραγγείλει για το σπίτι και μου είπαν ότι έχει ενεργοποιηθεί εδώ και δύο μέρες!! Ο εξοπλισμός όμως θα έρθει την άλλη εβδομάδα. Πλήρωνε μαλάκα στο μεταξύ την ενεργοποιημένη αλλά άχρηστη ADSL σου!

Μ' αυτά και μ' αυτά έφτασε περίπου 2 η ώρα για να πούμε ότι μπορούμε να ξεκινήσουμε να δουλεύουμε. Για κανά δίωρο έκανα ψιλοδουλίτσες (ΔΙΟΔΟ, ανταλλαγή e-mail κτλ). Και μόλις ήταν να μπω στο ζουμί για την λίγη ώρα που απέμενε, τσουπ, προκύπτουν τα χειρότερα (σχετικά με αυτά που ανέφερα στο μόλις προηγούμενο post). Προφανώς δεν δούλεψα καθόλου έκτοτε. Πρέπει να σοβαρευτώ λιγάκι!

Σάββατο πρωί. Είχα περίπου 666 δουλειές να κάνω όλη τη μέρα. Γύρω στις 12, είχα ήδη πάει στο σούπερ μάρκετ, στην κρεαταγορά, είχα αγοράσει χαλί για το σαλόνι και είχα κάνει τη βόλτα μου στο πράκτικερ. Είμαι λοιπόν με τον αδερφό μου και έχω πάει στο φτιάξτο μόνος σου (στην Κύμης) για να μου κόψουν κάτι ράφια για το γραφείο. Όσο συζητάω του έχω δώσει τα κλειδιά του αυτοκινήτου για να μου φέρει κάτι σημειώσεις.

Και εκεί ξεκινάνε όλα... Φεύγοντας από το μαγαζί και περπατώντας προς το αυτοκίνητο ζητάω τα κλειδιά... Αρχίζει ο Χρήστος να σκαλίζει τις τσέπες του... Αυτομάτως γουρλώνω τα μάτια μου και φωνάζω "Πρόσεχε θα πέσ..." γκλουπ. Το κινητό. Από την τσέπη. Στον υπόνομο πάνω από τον οποίο περνούσαμε. Το διακρίνουμε ανάμεσα από τις σκατούλες και τη μπίχλα... Κάθομαι λίγο να ηρεμήσω για να μην σπάσω ότι βρω μπροστά μου (δηλαδή το κεφάλι του αδερφού μου) και αρχίζω να το απολαμβάνω. Με τα πολλά, αποφασίζω να τον βοηθήσω να σηκώσει το καπάκι και να "ψαρέψει" το κινητό. Οκ, έμαθα τι σημαίνει βάρος. Δύο ατόμα και πεθάναμε για να το μετακινήσουμε! Ούτε που μπορώ να φανταστώ πόσο ζύγιζε η μ@λ@κί@. Anyway, τουλάχιστον από εκεί και πέρα συμβαίνει το εξής. Ο Χρήστος έχει βρει δύο σίδερα, έχει βγάλει την μπλούζα του και προσπαθεί με τα σίδερα να ψαρέψει το κινητό. Φανταστείτε λοιπόν έναν ημίγυμνο, ξαπλωμένο μπροστά σε έναν υπόνομο πάνω ακριβώς στην Κύμης. Απέναντι είχε ένα ξυλουργείο και δίπλα μια καφετέρια, ενώ τα αμάξια περνούσαν... Περιττό να πω ότι όλοι σε ξυλουργείο και καφετέρια είχαν λιώσει στο γέλιο, μαζί βέβαια με εμένα που τηλεφωνούσα σε ότι γνωστούς είχα για να τους πω την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν. Ο Χρήστος με τα πολλά καταφέρνει να ψάρέψει το κινητό και με το που το ανεβάζει, λιώνει τόσο πολύ στο γέλιο που... του ξαναπέφτει μέσα!!! Ξανά μανά τα ίδια γέλια (ευκαιρία να πάρω κι άλλα τηλέφωνα). Αφού πλέον το ξαναψαρεύει, πάμε να κλείσουμε και πάλι το καπάκι. ΕΛΕΟΣ!!! Μας βγήκε η πίστη (που δεν έχουμε). Με τα χίλια ζόρια και αφού κοπανήσαμε δάχτυλα, χέρια, πόδια και αφού ανακαλύψαμε ότι η σωστή μέθοδος μετακίνησης είναι συρτά και όχι σηκωτά ($#%$%^*@%^&:@@#$) το επανατοποθετούμε. Το αποκορύφωμα; Αφού έχουμε μπει στο αμάξι και βάζω μπρος (ο Χρήστος βρωμισμένος, αηδιασμένος και ακόμα ημίγυμνος) μας χτυπάνε το τζάμι του συνοδηγού. Ήταν μια τύπισσα από την καφετέρεια, που μας ενημέρωσε ότι ο Χρήστος ΕΙΧΕ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΙΝΗΤΟ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ!!! Τα πολλά λόγια είναι περιττά σε αυτή την περίπτωση :))))))))

Δυστυχώς το πολύ γέλιο (ιδίως εις βάρος του αδερφού μου) μου βγήκε σε κακό. Αφού έχουν τελειώσει αυτές οι ιστορίες, έχουμε φάει και μαζέυουμε τα πιάτα, παρατηρεί ο πατέρας μου ότι δεν φεύγει το νερό από το νιπτήρα, αλλά επιστρέφει προς τα πίσω. Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει... Την ψιλιάζομαι τη δουλειά, αλλά δοκιμάζουμε nevertheless μήπως φταίνε οι δικές μου σωληνώσεις κάτω από το νιπτήρα. Τζίφος, ήταν καθαρότατες! Συμπέρασμα : Βούλωσε (πάλι) η κεντρική αποχέτευση των κουζινών της πολυκατοικίας. Απόδειξη : Κάποια στιγμή, ενώ έχουμε βγάλει τις σωληνώσεις, βλέπουμε νερό (και διάφορα υπολείμματα φαγητού) να τρέχουν από τον σωλήνα προς... την κουζίνα μου. Πανικός! Φέρνουμε κουβάδες, κατσαρόλες, μπιτόνια, σφουγγαρίστρες, κτλ μπας και γλυτώσουμε την πλημμύρα. Π@π@ρι@!!! Χαμός στην κουζίνα! Χτυπάω τα κουδούνια όλων των ενοίκων και τους ενημερώνω να μην ρίχνουν νερά, και καταλήγω στη διαχειρίστρια, όπου τηλεφωνούμε (σαββατιάτικα) σε έναν τύπο για να έρθει για την απόφραξη. Στο μεταξύ είχα ξεχάσει να χτυπήσω σε ένα διαμέρισμα και αυτοί αποφάσισαν τότε να κάνουν τη λάντζα από το μεσημεριανό φαγητό και πλημμύρισα και πάλι (#$%@#$^). Anyway, έρχεται ο τεχνικός και αφού προσπαθούμε από την κουζίνα μου να βρούμε πρόσβαση για να καθαρίσουμε τις σωληνώσεις, αποφασίζει να το κάνουμε ανάποδα, από κάτω προς τα πάνω, με πιεστικό μηχάνημα που πετάει νερό προς τα πίσω. Βρίσκουμε τα φρεάτια, τα ανοίγουμε και φυσικά ήταν γεμάτα γλίτσα και ... λίπος! Μπλιαχ! Σε κάποια φάση που έχουμε ξεκινήσει τη δουλειά, βρέθηκα κι εγώ να κρατάω το λάστιχο που έριχνε νερό και να τρέχουν λίπια, γλίτσες, κτλ... ΜΠΛΙΑΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧΧΧΧ. Έφτασε 9 το βράδυ για να πούμε ότι τελειώσαμε και φυσικά ούτε κουβέντα για την κατάσταση στην οποία είχε καταλήξει το σπίτι μου... Έκανα ένα μπάνιο και έφυγα... και ξαναγύρισα την επόμενη μέρα για να καθαρίσω και να συμμαζέψω τα πάντα.

Βέβαια, η επόμενη μέρα δεν ήταν ακριβώς ΟΚ. Το πρωί, με το που προσπάθησα να σηκωθώ από το κρεβάτι το ένιωσα! Δεν μπορούσα καλά καλά να σταθώ από τον πόνο στη μέση μου. Λες και ήμουν 666 χρονών... Έχω πολλά χρόνια να νιώσω τέτοιο πόνο (μυϊκό, γιατί από άλλους είχα αρκετούς)! Τι εντριβές, τι αλοιφές, τι mesulid, ακόμα υποφέρω (δεν πήγα καν στο γραφείο σήμερα και τηλε-δουλεύω). Στην αρχή για λίγο πίστεψα ότι θα έφταιγε το Capoeira (από την Πέμπτη είχα μια μικρή ενόχληση) αλλά μετά θυμήθηκα ότι κάποιος βλάκας με ανάγκασε να σηκώσω ένα καπάκι υπονόμου και ότι εγώ σαν βλάκας το έκανα. Ήταν λογικό να με πονέσει η μέση μου νομίζω...

Αυτές ήταν οι περιπέτειες του ΣΚ. Ευτυχώς Κυριακή βραδάκι χαλάρωσα (όχι από τον πόνο, αυτόν τον έχω ακόμα). Μαζευτήκαμε παρεούλα για μετεκλογικό πάρτυ. Στην παρέα ήταν και δύο παιδάκια ηλικίας 6 και 2,5 και ρίξαμε το γέλιο...