Μπέλλος: Γκαντεμιά

Υπό διάλυση Νο2

Tue, 07 Nov 2006 20:07:43 GMT

Μόλις μπήκα σπίτι από επίσκεψη σε ορθοπεδικό. Του είπα ότι ξέρεις γιατρούλη μου με πονάει όλο μου το δεξί χέρι και είτε παίρνω Mesulid είτε παίρνω Μ&Μ είναι το ίδιο. Αφού λοιπόν του είπα ότι είμαι προγραμματιστής, εκπαιδευτής σε rafting και έχω ξεκινήσει capoeira, κατάλαβε ότι είμαι για δέσιμο και με βάζει μέσα σε ένα δωμάτιο και αρχίζει να μου κάνει διάφορα κολπάκια. ΟΧΙ ΤΕΤΟΙΑ ΚΟΛΠΑΚΙΑ ΠΑΛΙΟ-ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΟΙ! Εννοώ στο χέρι, στον ώμο και στην πλάτη. Π.χ. μου ζούλαγε κάτι νεύρα και παρέλυε το δεξί μου χέρι (α λα Ζήνα style) μου κούναγε το λαιμό και κόντευα να λιποθυμήσω, με κοπάναγε με ένα σφυράκι και άλλα τέτοια ευχάριστα...

Να μην τα πολυλογώ (όπως κάνω συνήθως) μου έγραψε να κάνω μια ακτινογραφία και ένα ηλεκτρομυογράφημα. Μου είπε ότι κατά πάσα πιθανότητα για αυτό που έχω στο χέρι-ώμο-λαιμό ευθύνεται κυρίως ο αυχένας. Μεγειά μου... Και σε καλή μεριά... Με βλέπω να καταλήγω σε second-hand shop και να μη με αγοράζει κανένας τέτοια χρησιμοποιημένη παλιατζούρα που θα είμαι... Επίσης μου είπε να χαλαρώσω λίγο μέχρι να γίνουν οι εξετάσεις και να βρεθεί τι ακριβώς έχω. Τέλος, μου ζήτησε να καταθέσω και τον οβολό μου (50€ περικαλώ), γιατί κάπως πρέπει να συντηρηθεί το σούπερ ντούπερ χλιδάτο ιατρείο του... Ελπίζω να πάρω τίποτα από το ΤΣΜΕΔΕ (και δεν εννοώ τα @@ μου).

Υπό διάλυση...

Thu, 02 Nov 2006 15:48:46 GMT

Για κάποιο λόγο, τους τελευταίους μήνες ο αργανισμός μου βαράει διάλυση. Μια με σταφυλόκοκκο, μια με τα γόνατά μου, μια με τη μέση, μια με τον ώμο μου, διαρκώς υποφέρω. Το τελευταίο ήταν το χτεσινό, όπου σχεδόν παρέλυσε λόγω νευρόπονου όλο το δεξί μου χέρι από τον ώμο και κάτω, χωρίς κάποιον εμφανή λόγο.

Κάθησα λοιπόν και τα συζητήσαμε. Εγώ και ο οργανισμός μου. Ορίστε ο διάλογος :

Εγώ : Ρε μ@λ@κ@, γιατί φέρεσαι έτσι; Τι άλλο θέλεις; Σε ταΐζω καλά, σου δίνω βιταμίνες, σε γυμνάζω. Τι σου έχω κάνει και με κάνεις να υποφέρω;
Οργ. : Κάτσε να σου πω αλφαβητικά τι μου κάνεις. Αϋπνία, δεκάωρα δουλειάς, καποέιρα, μαγείρεμα, ξενύχτια, ράφτινγκ, σεξ, συγύρισμα, σφουγγάρισμα, χορευτικό... Να πω κι άλλα;
Εγώ : Ε και, σιγά! Άλλοτε έκανα χειρότερα.
Οργ. : Γερνάς...
Εγώ : Αποκλείεται! Εγώ δεν θα γεράσω ποτέ!
Οργ. : Μας τα 'παν κι άλλοι. Άρχισε να κόβεις πράγματα από αυτά που κάνεις γιατί δεν σε βλέπω καλά...
Εγώ : Αποκλείεται! Μου αρέσουν και μου είναι αναγκαία όλα! Άλλη επιλογή;
Οργ. : Ξεκίνα την κοκαΐνη...
Εγώ : Επίσης αποκλείεται! Δεν έχω τόσα λεφτά για να αγοράζω δόσεις. Θα πρέπει να βολευτείς με ότι έχεις!
Οργ. : Μην λες ότι δεν σε προειδοποίησα...

Τσαντισμένος μετά από αυτή την κουβέντα έφυγα για το χορευτικό, για να αποδείξω τι ανθεκτικός που είμαι. Εκτός του ότι σερνόμουν, το χέρι μου κόντεψε να φύγει από τη θέση του και παραλίγο να αρχίσω να ουρλιάζω. Κάθησα στο γραφείο για να ξεκουραστώ λίγο και παραλίγο να κοιμηθώ όρθιος. Παρέδωσα τα όπλα και άφησα τον οργανισμό μου να πιστέψει ότι νίκησε. Πήγα σπίτι και κοιμήθηκα από τις 9:30 το βράδυ μέχρι τις 8 το πρωί... Η μάχη όμως δεν έχει τελειώσει! Θα τα πούμε σήμερα στο capoeira. Τ' ακούς οργανισμέ μου;;;

P.S. : Σήμερα πρωί έλαβα e-mail που ανέφερε ότι χτες στο χορευτικό στήσανε αυτοσχέδιο γλέντι με live γκάιντα και νταούλι και ότι έγινε χαμός! Εννοείται ότι ποτέ δεν έχει ξανασυμβεί και φυσικά έτυχε τη μέρα που έφυγα νωρίτερα... Τη γκαντεμιά μου μέσα!

The ADSL Adventures : Epilogue

Mon, 30 Oct 2006 13:21:48 GMT

Από Πέμπτη πρωί (όποτε και το τελευταίο post σχετικά με ADSL), προσπαθώ να βγάλω άκρη για το τι έχει γίνει με το άτιμο το modem. Προφανώς στο www.oteshop.gr ούτε κατά διάνοια δεν βρίσκεις ξανά την παραγγελία σου, οπότε η μόνη επιλογή είναι το 134. Παίρνω δύο συνεχόμενες φορές την Πέμπτη (με διαφορά 4 ωρών) και μια μόλις σήμερα. Και τις τρεις, δεν υπάρχει η παραμικρή δυνατότητα να δουν οι υπάλληλοι τι έχω παραγγείλει, τι έχω παραλάβει και τι μου έχει χρεωθεί! Κοινώς δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Και τις τρεις μένουμε στο ότι θα επικοινωνήσουν μαζί μου για να δούμε τι έχει γίνει με την παραγγελία, και το αν θα αλλάξω μόντεμ, αν με έχουν χρεώσει, κτλ.

Σήμερα λοιπόν με παίρνουν 3 συνεχόμενα τηλέφωνα, με διαφορά μισής ώρας το καθένα!!! Μάλιστα τα δύο ήταν και από την ίδια υπάλληλο! Εν κατακλείδι, δεν ξέρουν πως έγινε το λάθος, αλλά αυτό το μοντεμ που έχουν στείλει, το έχουν στείλει τσάμπα (κάτι είναι και αυτό), δεν είναι ασύρματο και αν θέλω να παραγγείλω επι τόπου το μοντεμ που είχα παραγγείλει ή να περάσω από ένα Oteshop. Και τις τρεις φορές απαντάω αρνητικά. Να μου λείπει το βύσσινο! Αφού δεν έχω πλερώσει τίποτα θα πάρω ένα router κάποια στιγμή και μέχρι τότε θα κάνω τη δουλειά μου με το τσάμπα μόντεμ.

Πράγματι, το συνέδεσα και είναι όλα ΟΚ. Σύνδεση 1 Mbps, ALL MINE!!! Μετά το αρχικό στήσιμο δοκίμασα και την καλωδίωση του σπιτιού (την οποία είχα ολοκληρώσει εδώ και... 4 μήνες). Συνέδεσα το μόντεμ στο σαλόνι με το τηλέφωνο και με το πριζάκι Ethernet που καταλήγει στο γραφείο - υπνοδωμάτιο και συνέδεσα το laptop στο αντίστοιχο πριζάκι στο γραφείο. Όλα τζετ. Και τώρα working@home!!!

P.S.1 : Πάντως η εξυπηρέτηση του ΟΤΕ είναι απαράδεκτη. Πίστευα ότι ένας οργανισμός με τόσες ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ στην πλάτη του θα είχε τουλάχιστον ένα καλό σύστημα Helpdesk. Οι τύποι ούτε καν μπορούσαν να βρουν αν τους έχω ξαναπάρει τηλέφωνο! ΑΙΣΧΟΣ και ΝΤΡΟΠΗ. Να μου πεις... δεν τα ήξερες από πριν; :(

P.S.2 : Αν και έβαλα πάλι tag Γκαντεμιά, ουσιαστικά δεν ισχύει. Τέλος καλό όλα καλά. Μπορώ τώρα να πάω να πάρω κανένα super γουάου router με WiFi, 666 Ethernet που να ψήνει και κάστανα... Not bad...

The ADSL Adventures : The OteShop

Thu, 26 Oct 2006 08:00:00 GMT

Στις 9:30 φτάνω στο OteShop. Με εξυπηρετεί ένας νεαρός υπάλληλος, ο οποίος από το μαύρο μάτι και τον κατάμαυρο φραπέ που πίνει υποψιάζομαι ότι χτες βράδυ τα έσπαγε στα μππουζούκια (ή οτιδήποτε παρεμφερές). Anyway, του λέω ας τα πάρουμε από την αρχή. Είχα παραγγείλει τότε ADSL και μπλα μπλα μπλα... Όσο ψάχνει στο intranet για να βρει τα στοιχεία μου εξυπηρετεί και δύο γιαγιάδες, λέγοντας τους να απευθυνθούν στο 134 για το πρόβλημα που είχαν (εδώ δεν καταλάβαιναν από κοντά, θα καταλάβαιναν από το τηλέφωνο!). Ξανα-anyway... Βρίσκει τα στοιχεία της παραγγελίας μου. Όντως βλέπει 6-μηνο Conn-X με 22,5€. Μα του λέω το χαρτί που έχω λέει... μην σε απασχολεί μου λέει, εκεί απλώς αναγράφονται οι τρέχουσες τιμές.

Ωραία, αυτό τουλάχιστον καλά το είχα ψιλιαστεί ότι δεν ήταν πρόβλημα. Οκ, του λέω. Τώρα, μπορούμε να δούμε τι εξοπλισμό είχα παραγγείλει και γιατί μου ήρθε αυτό που μου ήρθε (γ@μW το φελέκι μου)! Μου λέει ότι βλέπω το SpeedTouch 585, ασύρματο και με 4 θύρες ethernet. Ωραία, του λέω... και εμένα γιατί μου ήρθε αυτό (του το δείχνω). Α, λέει στο τιμολόγιο πόσο σας χρέωσαν; Του λέω ίσα με 0€. Τότε μου λέει είναι πολύ πιθανό η αποθήκη να μην είχε το router που παραγγείλατε και να σας έστειλαν αυτό, χωρίς χρέωση ενώ κοστίζει 27€, για να εξυπηρετηθείτε. Μπονγκ! Μπονγκ Μπονγκ! Μετά από κάποια δεύτερα σιγής και απόγνωσης, ρωτάω... "Δεν θα έπρεπε να έχω ενημερωθεί για κάτι τέτοιο;;;" Με κοιτάζει με το βλέμα αγελάδας σε κώμα... Σιγή... Ρωτάω (σχεδόν ρητορικά) αν μπορούμε να διαπιστώσουμε με κάποιο τρόπο ότι όντως έχουν έτσι τα πράγματα... Το βλέμμα μετατρέπεται σε ροφού που έχει πάρει ναρκωτικά, αλλά η απάντηση εξακολουθεί να είναι σιγή... Καλά λέω, θα πάρω και στο 134 να δω τι συμβαίνει, και φεύγω...

Η συνέχεια στις ειδήσεις. Δεν μπορεί, κάποιον θα σφάξω και θα με βγάλουν στα κανάλια...

Presenting : The ADSL adventures

Wed, 25 Oct 2006 23:18:20 GMT

Ξεκινάω να γράφω αυτό το post έχοντας μπροστά μου το σφραγισμένο Conn-X. Το παρέλαβε τελικώς ο 80-και-βάλε-χρονος γείτονάς μου και το πήρα από αυτόν. Για να δούμε λοιπόν αν για μια φορά θα πάνε όλα καλά...

Ανοίγω το κουτί. Ένα πακέτο που κατά πάσα πιθανότητα περιέχει το router, κάτι χαρτιά, ένα CD του Μιχάλη Χατζηγιάννη (μπονγκ!!!) και μια download card αξίας 10€ για το www.zuper.gr. Σε καλή μεριά (ιδίως το CD του μιχαλάκη)...

Χαρτί Νο1 : Όροι Σύμβασης, μπλα μπλα μπλα μπλα... Από αυτά που δεν διαβάζουμε ποτέ και που πάντα είναι εξαιρετικά σημαντικά. Το βάζω στην άκρη για να πάει στη σακούλα με τα ανακυκλώσιμα.
Χαρτί Νο2 : Βασικά πολλά χαρτιά συρραμένα. Οδηγίες για τη σύνδεση αν είμαι υπάρχων πελάτης ή νέος. Εικόνες από σελίδες στο internet που για να δεις απαιτούν την σύνδεση του router... Πριν ανοίξω όμως το router κοιτάζω και το
Χαρτί Νο3 : Πληροφορίες Πώλησης. Ουάπ!!! Στοιχεία προϊόντος : OTENET OnDSL Home 1024 Αορίστου Χρόνου!!! Μαααα... Conn-X είχα πάρει! Μηνιαία χρέωση : 29,90€!!! ΟΡΙΣΤΕΕΕΕ;;; Μα υποτίθεται ότι είναι 22,5€. Με τέτοια τιμή το αγόρασα... ΤΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ;;; Μαζί με το ΦΠΑ στα 35,58€!!!!! Οκ, ηρεμώ και σκέφτομαι ότι ο ΟΤΕ και η ΟΤΕΝΕΤ τα έχουν κάνει πλακάκια και ότι ουσιαστικά το Conn-X ως προϊόν της ΟΤΕΝΕΤ παρέχεται, οπότε μάλλον θα είναι τυπικό αυτό το χαρτί. Θα το επιβεβαιώσω αύριο...
Χαρτί Νο4 : Τιμολόγιο πώλησης του router. Τιμή 0€. Υποψιάζομαι ότι το χρεώνουν στον λογαριασμό του ΟΤΕ και δεν ασχολούμαι γιατί βιάζομαι να πάω στο
Router : Ανοίγω το πολύ απλό χάρτινο άσπρο κουτί. Έχω μια τάση σε αυτές τις περιπτώσεις να πηγαίνω τελείως by the book, λες και είμαι ο πιο αρχάριος. Βλέπω λοιπόν το χαρτί που λέει "Do not make any connections to your SpeedTouch until you are instructed to do so" κι έτσι βάζω μέσα το CD. Μου βγάζει λίστα με τα υπάρχοντα SpeedTouch, βλέπω τον κωδικό που λέει το δικό μου, το επιλέγω και εμφανίζεται στην οθόνη. Και τότε αρχίζω να την ψιλιάζομαι και συνειδητοποιώ τι κρατάω! Βρε το κοιτάζω, το ξανακοιτάζω... Που είναι οι 4 θύρες Ethernet; Που είναι το WiFi; Γιατί έχω την εντύπωση ότι μου έχουν στείλει απλό router;;; ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΕΜΕΝΑ;;;

Σοβαρεύουν τα πράγματα. Όσο γράφω συνδέομαι στο internet μέσω της good old dial-up. Πετυχαίνω τον null και του λέω στα γρήγορα τον πόνο μου, ενώ ανοίγω www.oteshop.gr για να δω τα στοιχεία της παραγγελίας μου! Μετά από μπόλικο ψάξιμο διαπιστώνω ότι είτε δεν υπάρχει τρόπος να το καταφέρω, είτε είμαι πολύ βλάκας και δεν το βρίσκω! Νομίζω κάπου την είχα κρατήσει, να θυμηθώ να το ψάξω. Στο μεταξύ κοιτάζω τα διαθέσιμα modem/router και α) δεν βρίσκω πουθενά αυτό που τελικά μου ήρθε και β) διαπιστώνω ότι αυτό που είχα παραγγείλει κατά πάσα πιθανότητα είναι το "ADSL WiFi MODEM/ROUTER SAGEM FAST 1500WG", καθότι είναι το μοναδικό που έχει 4 Ethernet και είναι και WiFi.

Παύση! Φτιάχνω ένα ζεστό γάλα με ζάχαρη, Hemo και μέλι! Ότι πρέπει για χαλάρωση (ξέρω, ξέρω, άλλοι πίνουν ουίσκι σε αυτές τις περιπτώσεις). Ενθυμούμαι τι είχε γίνει κατά την παραγγελία (πάνε και τρεις εβδομάδες!). Είχα ακολουθήσει τον straightforward τρόπο από το site. Επέλεξα δηλαδή Conn-X 1Mbps, επέλεξα το modem/router και έκανα την παραγγελία. Κατά την τηλεφωνική επιβεβαίωση, η τύπισσα που μου τηλεφώνησε στις 8:20 το πρωί (και φυσικά με ξύπνησε) μου είπε ότι αντί για αυτό που παίρνω μπορώ να πάρω το τότε Conn-X 1Mbps 6+6, το οποίο έβγαινε στα 22,5€ το μήνα. Ρωτάω ότι το μόντεμ είναι το ίδιο με αυτό που παρείγγειλα και μου λέει ναι, το speedtouch. Μπονγκ! Λες εκεί να έγινε η μ@λ@κ1@; Το φελέκι μου γ@m*!

Δεν βγάζω άκρη έτσι... Αύριο θα τα πακετάρω όλα και θα πάω σε ένα OTEShop να δω τι γίνεται. Με τον ΟΤΕ μόνο αν είσαι face 2 face και κρατάς δίκανο μπορείς να κάνεις δουλειά... Άλλωστε έπιασε και το ζαχαρο-Hemo-μελο-γαλο και κοντεύω να κοιμηθώ στο πληκτρολόγιο... Η συνέχεια αύριο. Βέβαια με τρώει λίγο να δοκιμάσω τουλάχιστον τον εξοπλισμό που έχω, αλλά θα αντισταθώ...

P.S. : Δεν ήξερα τι κατηγορία να βάλω στο post όταν ξεκινούσα να το γράφω... Τώρα ξέρω...

Οι υπόνομοι, η απόφραξη και οι πόνοι στη μέση

Mon, 16 Oct 2006 12:51:14 GMT

Σάββατο πρωί. Είχα περίπου 666 δουλειές να κάνω όλη τη μέρα. Γύρω στις 12, είχα ήδη πάει στο σούπερ μάρκετ, στην κρεαταγορά, είχα αγοράσει χαλί για το σαλόνι και είχα κάνει τη βόλτα μου στο πράκτικερ. Είμαι λοιπόν με τον αδερφό μου και έχω πάει στο φτιάξτο μόνος σου (στην Κύμης) για να μου κόψουν κάτι ράφια για το γραφείο. Όσο συζητάω του έχω δώσει τα κλειδιά του αυτοκινήτου για να μου φέρει κάτι σημειώσεις.

Και εκεί ξεκινάνε όλα... Φεύγοντας από το μαγαζί και περπατώντας προς το αυτοκίνητο ζητάω τα κλειδιά... Αρχίζει ο Χρήστος να σκαλίζει τις τσέπες του... Αυτομάτως γουρλώνω τα μάτια μου και φωνάζω "Πρόσεχε θα πέσ..." γκλουπ. Το κινητό. Από την τσέπη. Στον υπόνομο πάνω από τον οποίο περνούσαμε. Το διακρίνουμε ανάμεσα από τις σκατούλες και τη μπίχλα... Κάθομαι λίγο να ηρεμήσω για να μην σπάσω ότι βρω μπροστά μου (δηλαδή το κεφάλι του αδερφού μου) και αρχίζω να το απολαμβάνω. Με τα πολλά, αποφασίζω να τον βοηθήσω να σηκώσει το καπάκι και να "ψαρέψει" το κινητό. Οκ, έμαθα τι σημαίνει βάρος. Δύο ατόμα και πεθάναμε για να το μετακινήσουμε! Ούτε που μπορώ να φανταστώ πόσο ζύγιζε η μ@λ@κί@. Anyway, τουλάχιστον από εκεί και πέρα συμβαίνει το εξής. Ο Χρήστος έχει βρει δύο σίδερα, έχει βγάλει την μπλούζα του και προσπαθεί με τα σίδερα να ψαρέψει το κινητό. Φανταστείτε λοιπόν έναν ημίγυμνο, ξαπλωμένο μπροστά σε έναν υπόνομο πάνω ακριβώς στην Κύμης. Απέναντι είχε ένα ξυλουργείο και δίπλα μια καφετέρια, ενώ τα αμάξια περνούσαν... Περιττό να πω ότι όλοι σε ξυλουργείο και καφετέρια είχαν λιώσει στο γέλιο, μαζί βέβαια με εμένα που τηλεφωνούσα σε ότι γνωστούς είχα για να τους πω την κατάσταση στην οποία βρισκόμουν. Ο Χρήστος με τα πολλά καταφέρνει να ψάρέψει το κινητό και με το που το ανεβάζει, λιώνει τόσο πολύ στο γέλιο που... του ξαναπέφτει μέσα!!! Ξανά μανά τα ίδια γέλια (ευκαιρία να πάρω κι άλλα τηλέφωνα). Αφού πλέον το ξαναψαρεύει, πάμε να κλείσουμε και πάλι το καπάκι. ΕΛΕΟΣ!!! Μας βγήκε η πίστη (που δεν έχουμε). Με τα χίλια ζόρια και αφού κοπανήσαμε δάχτυλα, χέρια, πόδια και αφού ανακαλύψαμε ότι η σωστή μέθοδος μετακίνησης είναι συρτά και όχι σηκωτά ($#%$%^*@%^&:@@#$) το επανατοποθετούμε. Το αποκορύφωμα; Αφού έχουμε μπει στο αμάξι και βάζω μπρος (ο Χρήστος βρωμισμένος, αηδιασμένος και ακόμα ημίγυμνος) μας χτυπάνε το τζάμι του συνοδηγού. Ήταν μια τύπισσα από την καφετέρεια, που μας ενημέρωσε ότι ο Χρήστος ΕΙΧΕ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΙΝΗΤΟ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ!!! Τα πολλά λόγια είναι περιττά σε αυτή την περίπτωση :))))))))

Δυστυχώς το πολύ γέλιο (ιδίως εις βάρος του αδερφού μου) μου βγήκε σε κακό. Αφού έχουν τελειώσει αυτές οι ιστορίες, έχουμε φάει και μαζέυουμε τα πιάτα, παρατηρεί ο πατέρας μου ότι δεν φεύγει το νερό από το νιπτήρα, αλλά επιστρέφει προς τα πίσω. Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει... Την ψιλιάζομαι τη δουλειά, αλλά δοκιμάζουμε nevertheless μήπως φταίνε οι δικές μου σωληνώσεις κάτω από το νιπτήρα. Τζίφος, ήταν καθαρότατες! Συμπέρασμα : Βούλωσε (πάλι) η κεντρική αποχέτευση των κουζινών της πολυκατοικίας. Απόδειξη : Κάποια στιγμή, ενώ έχουμε βγάλει τις σωληνώσεις, βλέπουμε νερό (και διάφορα υπολείμματα φαγητού) να τρέχουν από τον σωλήνα προς... την κουζίνα μου. Πανικός! Φέρνουμε κουβάδες, κατσαρόλες, μπιτόνια, σφουγγαρίστρες, κτλ μπας και γλυτώσουμε την πλημμύρα. Π@π@ρι@!!! Χαμός στην κουζίνα! Χτυπάω τα κουδούνια όλων των ενοίκων και τους ενημερώνω να μην ρίχνουν νερά, και καταλήγω στη διαχειρίστρια, όπου τηλεφωνούμε (σαββατιάτικα) σε έναν τύπο για να έρθει για την απόφραξη. Στο μεταξύ είχα ξεχάσει να χτυπήσω σε ένα διαμέρισμα και αυτοί αποφάσισαν τότε να κάνουν τη λάντζα από το μεσημεριανό φαγητό και πλημμύρισα και πάλι (#$%@#$^). Anyway, έρχεται ο τεχνικός και αφού προσπαθούμε από την κουζίνα μου να βρούμε πρόσβαση για να καθαρίσουμε τις σωληνώσεις, αποφασίζει να το κάνουμε ανάποδα, από κάτω προς τα πάνω, με πιεστικό μηχάνημα που πετάει νερό προς τα πίσω. Βρίσκουμε τα φρεάτια, τα ανοίγουμε και φυσικά ήταν γεμάτα γλίτσα και ... λίπος! Μπλιαχ! Σε κάποια φάση που έχουμε ξεκινήσει τη δουλειά, βρέθηκα κι εγώ να κρατάω το λάστιχο που έριχνε νερό και να τρέχουν λίπια, γλίτσες, κτλ... ΜΠΛΙΑΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧΧΧΧ. Έφτασε 9 το βράδυ για να πούμε ότι τελειώσαμε και φυσικά ούτε κουβέντα για την κατάσταση στην οποία είχε καταλήξει το σπίτι μου... Έκανα ένα μπάνιο και έφυγα... και ξαναγύρισα την επόμενη μέρα για να καθαρίσω και να συμμαζέψω τα πάντα.

Βέβαια, η επόμενη μέρα δεν ήταν ακριβώς ΟΚ. Το πρωί, με το που προσπάθησα να σηκωθώ από το κρεβάτι το ένιωσα! Δεν μπορούσα καλά καλά να σταθώ από τον πόνο στη μέση μου. Λες και ήμουν 666 χρονών... Έχω πολλά χρόνια να νιώσω τέτοιο πόνο (μυϊκό, γιατί από άλλους είχα αρκετούς)! Τι εντριβές, τι αλοιφές, τι mesulid, ακόμα υποφέρω (δεν πήγα καν στο γραφείο σήμερα και τηλε-δουλεύω). Στην αρχή για λίγο πίστεψα ότι θα έφταιγε το Capoeira (από την Πέμπτη είχα μια μικρή ενόχληση) αλλά μετά θυμήθηκα ότι κάποιος βλάκας με ανάγκασε να σηκώσω ένα καπάκι υπονόμου και ότι εγώ σαν βλάκας το έκανα. Ήταν λογικό να με πονέσει η μέση μου νομίζω...

Αυτές ήταν οι περιπέτειες του ΣΚ. Ευτυχώς Κυριακή βραδάκι χαλάρωσα (όχι από τον πόνο, αυτόν τον έχω ακόμα). Μαζευτήκαμε παρεούλα για μετεκλογικό πάρτυ. Στην παρέα ήταν και δύο παιδάκια ηλικίας 6 και 2,5 και ρίξαμε το γέλιο...

Διακοπές... μετ' εμποδίων

Wed, 12 Jul 2006 09:06:19 GMT

Από την Δευτέρα κιόλας φαινόταν πως θα πάει η τελευταία εβδομάδα πριν τις διακοπές. Και πράγματι η συνέχεια ήρθε. Έτρεχα σήμερα σε γιατρούς (ξανά) γιατί προέκυψε μια φλεγμονή (ξανά) και τελικά μου δώσανε αντιβίωση, κρέμες κτλ (ξανά). Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να είμαι προσεκτικός με το αλκοόλ για 8 μέρες και άρα να ξεχάσω την ισπανική Σαγκρία... Τη γκαντεμιά μου μέσα. Εκτός αυτού το πρήξιμο είναι στη μάπα και είναι λες και μόλις έχω βγει από αγώνα του μποξ...

Το πήρα απόφαση όμως! ΔΕΝ ΘΑ ΠΤΟΗΘΩ! Μπορεί να είμαστε σαν σακάτηδες, εγώ κι ο Μιχάλης, αλλά να πάνε να γ@^&$#νε όλα! ΘΑ ΦΥΓΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!

Ν.Ηράκλειο ή Ν.Ιωνία;

Wed, 03 May 2006 11:44:31 GMT

Το φελέκι μου! Μόλις διαπίστωσα μετά κόπων και βασάνων ότι το νέο μου σπίτι δεν ανήκει στο δήμο Ν. Ηρακλείου! Εδώ και καιρό είχα την υποψία αλλά σήμερα την επιβεβαίωσα. Αναγκάστηκα να πάρω τις πληροφορίες του δήμου, από όπου με κατεύθυναν στην πολεοδομία, όπου χρειάστηκαν 14 λεπτά για να αποφασίσουμε σε ποιόν δήμο ανήκει : Ν. Ηράκλειο ή Ν. Ιωνία;

Γενικά τα γράμματα που έρχονται στην πολυκατοικία είναι μοιρασμένα. Τα μισά γράφουν Ν. Ιωνία, τα άλλα μισά Ν. Ηράκλειο (νομίζω με Round Robin αποφασίζεται). Η περιοχή λέγεται Καλογρέζα (που εν γένει ανήκει στη Ν. Ιωνία), αλλά κάτι δεν με έπειθε. Ορίστε και ο χάρτης (το pin δείχνει το σπίτι, είναι άδειο ακόμα οπότε ας μην γίνουν απόπειρες κλοπής).

Μόλις λέω Φιλοθέης μου λέει ότι όρια Ν.Ηρακλείου και Ν.Ιωνίας είναι η Κασταμονής. Ωραία σκέφτομαι εγώ. "Όμως", με ρωτάει, " θα πρέπει να μου πείτε ακριβώς το οικοδομικό τετράγωνο." Ανοίγω κι εγώ το driveme για να το σιγουρέψω και στο μεταξύ μου λέει ότι τα πρώτα δύο οικοδομικά τετράγωνα της Φιλοθέης, μόνο από την δεξιά μεριά του δρόμου, κατ' εξαίρεσιν ανήκουν στο δήμο Ν. Ιωνίας. Βλέπω λοιπόν κι εγώ το pin και τα παίρνω στο κρανίο! Γιατί; Άντε τώρα να τρέχω στην εφορία της Νέας Ιωνίας για τα φορολογικά, να κάνω αλλαγή επαγγελματικής στέγης, κτλ κτλ... Για να μην αναφέρω και το prestige... Ως τώρα έλεγα ότι είμαι ΝεοΗρακλειώτης. Τώρα τι θα λέω; ΝεοΙωνιώτης; Μπλιαααχχχ...

Μόνο σε εμένα...

Sun, 23 Apr 2006 22:12:14 GMT

Αν και την κατηγορία του post την εμπνεύστηκα από το blog του null, δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να χαρακτηρίσω αυτό που μου συνέβη ως κάτι λιγότερο από την απόλυτη ΓΚΑΝΤΕΜΙΑ! Θα καταλάβετε λίαν συντόμως. Μόλις έχω τελειώσει το προηγούμενο post μου, και η μητέρα μου ανεβαίνει πανικόβλητη λέγοντας μου ότι κάτι έχει συμβεί στο σπίτι μου και έχει πλημμυρίσει με νερά! (Για όσους δεν το γνωρίζουν ετοιμάζομαι να μετακομίσω και να μείνω μόνος μου και τώρα είμαι πολύ κοντά στα τελειώματα της ανακαίνισης). Αρπάζω κλειδιά, κατεβαίνω στο αμάξι όπου με περιμένει ένας ένοικος από τον τρίτο όροφο, ο οποίος είχε βρει τη διεύθυνση μου από τον τηλεφωνικό κατάλογο (!) και είχε έρθει με τα πόδια (!!!), γιατί φυσικά δεν μπορούσε να με ειδοποιήσει τηλεφωνικώς αφού ήμουν στο internet (άτιμο PSTN).

Στα πέντε λεπτά της διαδρομής έχουν περάσει από το μυαλό μου ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Ότι έσπασαν οι σωληνώσεις μεταξύ κουζίνας και μπάνιου. Ότι έσπασε ο σωλήνας του γενικού που καταλήγει στην κουζίνα. Ότι άνοιξαν οι σωλήνες του καλοριφέρ και άδειασαν όλα τα νερά. Δεν μου κόλλαγε όμως τίποτα. Όλα τα υδραυλικά είχαν γίνει εδώ και μήνες, ενώ τα νερά του καλοριφέρ της πολυκατοικίας δεν τα γεμίσαμε ξανά μετά από την μεταφορά που έκανα (καλοκαιριάζει γαρ).

Φτάνοντας αντικρύζω βιβλική καταστροφή. Νερά να τρέχουν από το μπαλκόνι μου, αλλά και από το ταβάνι της πιλοτής, από τις κολώνες, ακόμα και από τα φωτιστικά του κεντρικού διαδρόμου της πολυκατοικίας. Ανεβαίνω σφαίρα στο διαμέρισμά μου και με το που ανοίγω μου έρχεται η μπόχα από το λιμνάζον νερό (και όχι μόνο) ενώ το πρώτο μου βήμα στο εσωτερικό θυμίζει Τιτανικό σε φάση βύθισης. Τι να σκεφτώ πρώτο; Τα φρεσκογυαλισμένα μάρμαρα του πατώματος; Την ολοκαίνουρια κουζίνα (μόλις την Τρίτη είχε γίνει η τοποθέτηση!); Τον φρεσκο-ασταρομένο τοίχο μου;

Δεν σκέφτομαι τίποτα και ψάχνω την αιτία. Οι σωλήνες του καλοριφέρ στεγνοί. Οι έξοδοι του νερού στα υδραυλικά κάτω από το νεροχύτη στεγανά κλεισμένοι. Πιάνω το νερό και διακρίνω ότι έχει μια κάποια γλίτσα-λίπος-βρωμιά-μπίχλα και το παίρνω χαμπάρι! Η αποχέτευση του νεροχύτη.

Λίγο background info για να μπείτε στο πνεύμα. Οι αποχετεύσεις των νεροχυτών όλης της πολυκατοικίας καταλήγουν στον ίδιο σωλήνα, εκεί που καταλήγει και ο δικός μου. Την Τρίτη όμως κατά την τοποθέτηση της κουζίνας τοποθετήθηκε επίσης ο σωλήνας που οδηγεί από τον τοίχο μέχρι κάτω από το νεροχύτη για αποχέτευση. Φυσικά ο νεροχύτης δεν έχει μπει ακόμα, οπότε και ο σωλήνας κατέληγε στον αέρα, εν αναμονή της σύνδεσης. Βέβαια από Τρίτη μέχρι Παρασκευή που ήμουν κάθε μέρα στο σπίτι για διάφορα μαστορέματα και λεπτομέρειες δεν είχα δει το παραμικρό πρόβλημα.

Και τσουπ το Μεγάλο Σάββατο αποφασίζει να βουλώσει η αποχέτευση της πολυκατοικίας! Ω, ναι. Και φυσικά όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, στους πρώτους ορόφους βγαίνουν τα νερά. Εμένα όμως ο σωλήνας ήταν ανοιχτός, οπότε το νερό όπως έπεφτε από όλους τους ορόφους κατέληγε στην κουζίνα μου! Κι όταν λέω στην κουζίνα, εννοώ ΜΕΣΑ στο ντουλάπι του νεροχύτη. Γι' αυτό και το διπλανό διαμέρισμα δεν είχε πάρει χαμπάρι! Οποιαδήποτε άλλη στιγμή και να είχε συμβεί αυτό δεν θα υπήρχε πρόβλημα, είτε γιατί θα το καταλάβαινα γρήγορα, είτε γιατί θα ήταν βουλωμένος ο σωλήνας (όπως και όντως ήταν μέχρι την Τρίτη), είτε γιατί δεν θα με ένοιαζε καθόλου αν δεν είχε τοποθετηθεί η νέα κουζίνα μου! Φταίω εγώ που μιλάω για γκαντεμιά;;;

Η κατάληξη ήταν ότι με τη βοήθεια του γείτονά μου (να 'ναι καλά) ΞΕΒΟΥΛΩΣΑΜΕ την αποχέτευση της πολυκατοικίας βάζοντας ένα λάστιχο να ρίχνει νερό με πίεση από το σωλήνα μου. Επί αρκετές ώρες καθαρίζαμε νερά και βρώμα με τη μητέρα μου είτε με σφουγγαρίστρα, είτε πανιά, vetex και σφουγγάρι. Ο απολογισμός; Μια πλευρά του ντουλαπιού φούσκωσε από όλο το νερό που έφαγε, το πάτωμα βρώμισε όσο δεν παίρνει και όλο το σπίτι έχει βέβαια μια δυσωδία... μούρλια! Τουλάχιστον λύθηκε το πρόβλημα (ελπίζω δηλαδή, για καλό και για κακό έκλεισα ερμητικά το σωλήνα).

Πολύ ωραία η κατάληξη της Πασχαλιάς, όπως και η εγκαινίαση της κουζίνας μου και του σπιτιού μου γενικότερα. Άντε, και εις χειρότερα... Τι άλλο να πω...